Risicobewustzijn

Het bewustzijn van de aard en de ernst van de risico’s van het inademen van asbestvezels is vaak te laag. Dit geldt voor DAV’ers , DTA’ers, management en opdrachtgevers (alsmede derden). Men kan de risico’s weliswaar reproduceren, maar ze zijn niet verinnerlijkt: ze worden niet 'gevoeld'. Dit beïnvloedt de motivatie om veilig en gezond te werken op een negatieve manier. Meer regels vormen hier geen oplossingen; beter bewustzijn wel.

  • de tijd tussen blootstelling en gezondheidsschade is enorm bij asbest. Korte termijngemak heeft bij de meeste mensen de overhand ten opzichte van lange termijn risico’s.
  • iedereen weet dat asbest gevaarlijk is, totdat men moet betalen voor een sanering. Dan moet een keuze gemaakt worden tussen de ‘onzichtbare’ risico’s voor de langere termijn en de kosten voor de korte termijn.
  • iedereen weet dat asbest gevaarlijk is, totdat men in eigen doen en laten ‘last’ ondervindt van asbestverwijdering (omwonenden en omwerkenden brengen regelmatig de veiligheid in gevaar).
  • medewerkers van voor 1993 zijn extra lastig te motiveren: ze denken dat het voor hen niets meer uitmaakt, maar vergeten hierbij hun voorbeeldrol.
  • het lage risicobewustzijn houdt zich door bovenstaande in stand, terwijl de verwijderaars de belangrijkste risicogroep voor aan asbest gerelateerde ziekten vormen.

 

sitemap - disclaimer

De veilig in elke vezel campagne is een initiatief van VERAS en VVTB, ter bevordering van de veilige verwijdering van asbest in Nederland. Deze campagne is mede tot stand gekomen dankzij subsidie van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.